سنسور اکسیژن
سنسور اكسيژن
سنسور اكسيژن شامل بدنه سراميكي با سره پلاتينيوم است. سره سنسور توسط غلاف فلزي محافظت شده است. محدوده خارجي اين سراميك پوشش داده شده در معرض اكسيژن موجود در اگزوز قرار دارد. قسمت داخلي آن به اكسيژن موجود در اتمسفر مرتبط است. اختلاف بين اين دو نقطه باعث توليد ولتاژ در سنسور ميشود.
قبل از اينكه سنسور عمل كند بايد در حدود 300 درجه سلسيوس گرم شود (در حدود 600 درجه فارنهايت) و بهترين عملكرد را در حدود دماي 1400 درجه فارنهايت دارا است. لذا محل قرارگيري آن را اگزوز در نظر گرفتهاند. سنسور اكسيژن مجهز به المان حرارتي است كه در شرايط مختلف رانندگي عملكرد آن را تضمين ميكند.(برخي از سنسورهاي اكسيژن فاقد اين المان حرارتي اند و سنسور در نزديكترين ناحيه منيفولد دود تعبيه شده است مثل خودروي پرايد انژكتوري كيت زيمنس)
از آنجاييكه سنسور اكسيژن براي انجام عملكرد صحيح بايد پيشگرم شود، برخي واحدهاي جديدتر شامل يك هيتر دوازده ولتي بوده تا سنسور را هرچه سريعتر به دماي عملكرد برسانند
